А хто там iдзе, а хто там iдзе
У агромнiстай такой грамадзе?
— Беларусы.
А што яны нясуць на худых плячах,
На руках у крывi, на нагах у лапцях?
— Сваю крыўду.
А куды ж нясуць гэту крыўду ўсю,
А куды ж нясуць напаказ сваю?
— На свет цэлы.
А хто гэта iх, не адзiн мiльён,
Крыўду несць наўчыў, разбудзiў iх сон?
— Бяда, гора.
А чаго ж, чаго захацелась iм,
Пагарджаным век, iм, сляпым, глухiм?
— Людзьмi звацца.