Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

***

Сярэдняя: 3.8 (19 галасоў)
У глухамані непрыкметнай Сядзеў і плакаў чалавек… Паблізу йшоў Тварэц Сусветны I ціха мовіў: – Iмярэк, Я брат убогіх і галечных, Я ўсіх няшчасных берагу, Бо я дарыльшчык ласак вечных, Бо я твой Бог! Я ўсё магу! Нашто ты енчыш у прымусе?.. I чалавек прызнаўся: – Друг, Я нарадзіўся ў Беларусі, – I Бог заплакаў з ім удвух… Off White X Max 180-90