Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Блогі

Вот відіш вот: купіце кніжк с ванішк

А то дамо вам копаныць

А мы тут оп – а мы тут дроф вам ш!
І драпані во в Край Рідны’й шч.
А то з якых рысурс шэ змож ты
ПракамМентіРывать пыньків.

Ты наменті во, Васья, коску сь.
Тада і вкусыш шось собі.
Да дэ куды тобі ментовскы
Ны зроблять ржевых молотків.

І от бысплатный в Мняв комбайнык:
Туды-сюды ось походы.
Покіль поймэш, ек ты нычтожный
Шэ спротів ласковых жыдків.



ну, вот такое чудо за окном

І нічаво ужо й не замышляем

Как харашо, как здорава кругом!
Кагда ты ні а чом уж не мечтаеш.
І ліш плывёш себе за горізонт!..
Бо ж Шіку Шівінг я тут.

Вот, ну, пішу ж сібе оно зь кніжонк.
Да, гой, палю 120 тысяч лямпый.
А шо ж шэ можу я ву любый Козк,
Шо прам-такы мні мамка ш.

Но вот шо замійчайух, ху, кругом:
Я самый в інтырнэті став ексь дбайный!
І потому зь мні зары прыз жыдок



Эй! Алё! Е банныр шч!

Калі кагда у вас е й байка,
То нада ж как-та й нам бы удубасіць?
Таму паклічу всіх да прам расправы:
Чытайце больш Брыляв Скас!

Вось тута наш вам баннэр:
Васыль Брыль-Кобзар на сервере Стихи.ру



DSC08761)).jpg

Січкар! І бабок 20 штук

А ты нашол себя самога вш? –
Ну, я бы ж прасветлёный уж!
Вот відіш, с бабамі гаворым.
Пра то да сё ій быз гавнушк.

І все сідзяць. Гаворак многа!
Пра селядцы ды кавбасу.
І вось запрог себя какойся:
Да я!? Да, ой!.. Сначал дай вдуть!

І в бабы втегшы з літр настойкы,
Пошлы волы пахаты луг.
А я ж і ны сказав ля Козкы,
Шоб та дывылась уж за гуж.



Когда кленовый лист всего лишь листом,
А снег лишь снегом станет для меня
Я в гроб сойду безмолвно и спокойно
В душе своей все тайны сохраня
И только может быть в Суде Великом
Я расскажу про все свои грехи
А ты меня увидя и услышав
В глаза и за глаза
... Не осуди!



Від на посылінку Мак7ны

Я перестаю дышаць

Ітак, впервые влюблён я. –
Как эта? Что эта? – Да.
Я стал уборшчікам
Собственнае усадзьб.

І так харашо мне!..
Госпадзі! Ну, ж спакваля зь
Вот взяв парубав дров –
І дрыхну да дня.

А этава хочеш?.. –
Что? Где? Кагда? –
Ну, сам знаеш, жонка б
Пазваніла кака ж.

Ну, есця в нас в Горках
Дэсь ласкава мамк:
Ой! Васілёчек?
А я ось сабралась!.. –



Ну, вот бо зь тута ій жывём-с с катом

Заходзячы в чартог

Я й супакоіцц аж не мог.
Так всхвалявав мяне браток.
Ну, шо вы, ведзь прыпёр ва в госць
З яйком-с!

І тупа-тупа в чабарнох
Ва усе комнаты ці Ёг.
А шо ля мне тут ты – піжон
Ці шо вш!

Ну, гы, а в нас так свята йдзёт,
Шо й магазін всекда работт.
І, добра, сцо прывёз дзяньгов,
Шо я забыв ва в Козк.

Ну, неяк в шішяк гонді во
Спаймал хлібок ржаной.



І куды гэто йідэ Кот...

Онь нажмі но значок

А у нас тута запісы ў блогу.
І но толькі сь дэсь 30 сціхов.
А страніцы-то зашчышчоны прам!
А чого но такый во значок?

Да вот діло жэ оно в хромовы!
Хатпээсы он не берёт.
От пак штука у вас тут моцная.
Шо ны зробыш, усё харашо.

Для чого ж создаю я паролі всё?
Мо, хто грамотный скажэ ля Коць?



А мы вот: забавлеўся ж з дітьмы ш

с тувалету пынькы

А нам хтосьці званіў!..
А мы рас – і ж побіг.
Ну, бо ж так, колі й кушаеш ты
Аль сідзіш на горшці
Іль каля дэсь хлывів
Шося робыш потыху собі.

Мы ж служыв чы в хахлів
Чы й ходыф в маскалі.
Дісьціпліны ныекый ж в Котів.
Ну, бо ж вдруг шо горыть
Чы хтось дэсь захворів зь.
Так быжы вжэ обделамш гаплык.

Но от нашы бабы,
Тыйі цваны такы,



Хадзі ў шубе, дурань Дзед Панас!

Два мільна с тыбэ, друг, за драва

Ты тут хто ув нас такыj, товарыш, тут,
Шо мы обязаны тобі j дрова
Завызті да шэ j бысплатны всі.
Шо, і інвалід Брылянт?

Да ф тібя жэ ося 2 плімяннікы жа.
Хэ, пропысаны но? J ны жываг?
Не, тібя мы тута все веть знаjіма влад.
Ты прыдурваjіся но ж во, Гад!

І поjіхалы дровішкы гынды во
Да аж уф Вівнево да j за качан ж.



Аб адчайных ілгуць рабах,
што ахова ім – па зубах.



Аб адчайных ілгуць рабах,
што ахова ім – па зубах.



Сёй-той жыве ў нас ў душы з эпохай,
а для астатніх эпоха – по х*й.



Гледзячы на компру, міс
ўсё ж ідзе на кампраміс.



Рэпутацыйная страта
страшыць, ды не герастрата.



Трохгаловы цмок

Кожны дзень змагаюся
з трохгаловым цмокам
колькi не стараюся - усё выходзiць бокам

Бо гэтыя галовы адна адной дапамагаюць
I ведаю дакладна - забiць мяне намеры маюць

Але хiба за Хвядота я горш?
I што, я не здольны пасекцi галовы
Каб мне ад яго не пакутаваць больш
Заусёды са Цмокам я бiцца гатовы



Каценьцы, дачцэ лясніка, вельмі не хапала мацярынскай ласкі і таму яна так гарнулася да маці-прыроды. Не тое што луг, поле, лес і рэчка вабілі яе да сябе, аддаючы сіротцы сваю цеплыню і пяшчоту, а нават балота здзіўляла і зачароўвала дзяўчынку. Як і сваёй назвай – Жураўлінае, так і жураўлінымі танцамі...



Неяк раз адзін малады чалавек, назавём яго дзядзем Колем, у кепскім настроі позна вечарам вяртаўся дадому. Ён дзве гадзіны пад восеньскім дажджом чакаў сваю сяброўку, а яна на спатканне так і не з’явілася. Калі дзядзя Коля адчыняў дзверы свайго пад’езда, убачыў ката, які падышоў да яго і даверліва пацёрся аб нагу. Кот быў прыгожы, пушысты, хоць яго шляхетны выгляд трохі папсавала слота.



На Яблычны Спас у адну кватэру пазванілі. Гаспадары, убачыўшы бабулю з працягнутай рукой, тут жа зачынілі дзверы. Яны і сваю маці справадзілі ў дом для старых, бо ім стала цесна жыць пад адным дахам. Але і пасля гэтага ў іх успыхвалі сваркі, ад якіх найбольш пакутавала дачушка Верачка. I зараз, убачыўшы бабулю, якая пайшла ні з чым, дзяўчынка ледзь не заплакала ад жалю.



Чароўнай мелодыяй сэрца жыве,
Душа пачынае спяваць,
Фантазія ў небе павольна плыве,
Пачуцці высока ляцяць
Эмоцыі шлях пракладаюць,
Учынкі апоўдні маўчаць.
Я бачу, што людзі чакаюць
Таго, каго могуць кахаць.
Паслухайце ўсе, не жадайце
Такога, што можна згубіць.
Краіну бацькоў адшукайце
Спрабуйце яе бараніць...
Мне хочацца ў сэрцы пакінуць
Прыгожае збожжа ў палях.



Іван Рыжоў  ( к.ф. Цень знікае апоўдні)

Зноў ляціць на поўнач клінам
жураўлінай зграі вырай
Буду зноў чакаць уплыву.
Пад уплывам глузд не мілы.

Каб любіць мацней напэўна.
Разумею толькі з верай.
Без яе вясна што восень.
Быццам я той вырай поўдню.

Быццам больш і не існуе
мне настаўнікаў кашулей.
Апранайце ж жураўлі мне
хоць далонь сініцай.
Шчыра.



А на здымКу сь схыба дві розкы

Но й пою гонды во зь

Я не вельмі яшчэ паэце.
Ды і проста – зу7 не ваш.
Я бо тольКі сь всяво змарнелы
Коце-браце Лісіцаў нахабн.

Гот як я во шурую сенцэ!
Ну, навільнікам, да, а як ш.
А ў мяне-та й нема ні пенса й,
Каб купіці у рвані штана ж.

Декуй Богу, жывый шэ трохы!
От і лапаю девок жа, х.
Ну, вытегують сокы апошні
Разве во хоць таКі зь дзяўчатк.



DSC04553---.jpg

Нысэцьця уф Магільн.
Ды пціч сваё ціф-цьфік…

Луна ву Рыбку закацілась!
Кузако стала прамо бы вж.
А мні хоть со смытано сырку б…
А то всю ніч на крыс дывывсь.

Ну, кубаТурка бо ва ў турКа ж.
Страшэнна! Ржева. Все вжэ з дырк.
І вот куды ля мні зайіхаты,
Шоб хату в аньДуньЛінь?

А, вой, на вуліцы с3жы фш!
Ну, моль. Чы й махаон якыйсь…
І, вішь, знайшЛі зь сабі нашіст:



DSC04618---.jpg

Печален Гимн, когда страна
Влачится за приблудшай мафийкай!
От вуш така и хохлома вж:
Шэ ны вмырла, моя ты нянька?

Ничтожна вош. Но росчысав б
Ты но на нич йийи шовковочкы.
От всё и гынэ ву хахлив.
А ведь почти шо й майнэ Родинка.

Мне больно это всё снести.
Бо оскорбление ли й совысци,
Колы тыбэ пычуть фси псыщ,
А ты ны й отзывка достойного фш.

От мы тут зарыкы в Лытви.



DSC04550.jpg

Псам мнеса ж хозяйского,
То мы скажэм: на хвуй злазь

Мы сёння мог бы здзелаць ціп очырк.
Да вожжы чось очынь-то закороткы шчэ.
Поэтому так, но накропайім жыццёрыска.
Хоць бы зь того й Наполеона ж.

Вот к нам знов прыйіхалы Коля Брыч.
Да й хвалыця своім ровыром.
От він якый швыдкый пак:
Пса любого догонэ!

А мы-то под плотом найшов но кольц з 2.
Да й то погнёны шчось.



DSC04711---.jpg

Бо ж дэ ж жыда ты уфпрошь,
Кабы он пароль не спёр
Дзе-та аж за столь зь.

І кому-то трэба ж то.
От шчо мні дывосно ў Воўк.
Чы то так узе Ласось
Надаефш уф Блог?

От ты дня 2 зе не ходзь.
Да сусетКі зе онь той сь!
А навішчо коб Осёл
Місцэ знав своё б. Не! Там О но Вершык тфой!
А тут фо вець ФОК СЬ!

Да! Ў Сашкоў калодц
Поўны ш бочкы, шо ты!

... в жыда во ж і й зріцель мног



В нас жэ во тут такой моторчык

Шыва ОМ да Харэ Шрі й в дом

Сёння дзень быў неверагодны.
Аж стаміўся тут мой Брылёк.
Ну, бо скокі жа гэта можна,
Каб сянцо во гніло за плотам!

І вот мы пасля сан… кюлотаў,
Ну, дакашваў аж фронт жытоў.
Метыр з 2цыть аж травы гопнулісь.
Зарэ ж слягуць. Тады ты што?

Ну, й с рання мы, слегка ж паджрамшыс,
Ха-ха, ха-ха, на пусты жывот,
Так прашлісь, можа, с сотак с пару ўж,



Ну, вот, віш, корову ж пасэм?

А ты мне чаго венік в зебр?

А мы тута шо вам. Цвыточкы жэ в морду сь.
А шо шэ табе, кабы есль,
Мо, й с кошыка зробыть татарская мордыль
Якого плытёного пне шч?

І вота: лытеть фсі ошмёточкы помпы
За во дэ ограду поэт!
Бо ж мы не спаймаф ш а ні бітую цёлку сь
За гэтым ганебным занетк.

Скыдайімо фсё дэ куда нам ны годно фш!
Хто в лес, а хто дэся і в фэйс.