Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Чарнобыль

Сярэдняя: 3 (4 галасоў)
Чарнобыль ...Сонца залівала наваколле, Зрываў з вяровак вецер паўзункі, І немаўля ў калысцы на прыволле, Гуляць павезлі большыя сынкі. Загушкалі-залюлялі малога, Дзіцячым гульням самая пара. Я наўздагон сказала хлопцам строга- "Не бегайце далёка ад двара"... Усюды маці мрояцца няшчасці, Бо з дзецьмі недалёка да бяды, Каб хоць іх бокам абышлі напасці, Каб іх не страціць ад агню, вады... Зайшоў у двор работнік сельсавета- "З вяроўкі ты бялізну лепш здымі. Паслалі папярэдзіць вас пра гэта, Аварыя, дзіця ў пакой вазьмі. І большых дзетак забяры ў хату, А не, дык хоць панамкі ім надзень. Табе тлумачыць, што такое атам, Лічу я лішнім. Ясна ўсё, як дзень." А дзень быў ціхі, сонечны і мірны... "О Божа, што ён тут нагаварыў? Чарнобыль нейкі, пыл радыяцыйны, Чацвёрты блок, рэактара ўзрыў... Але пры чым тут паўзункі і дзеці?"- Ніяк не ўцямлю: ад чаго ўцякаць? "Што нам прынёс ты красавіцкі вецер, Якой бяды яшчэ ўсім чакаць?" Я ў кнігах ліхаманкава шукала, Усё, што мне паможа зразумець. Пра стронцый, цэзій...Гэтая навала Нясла ў сабе хваробы, слёзы, смерць. Ды як жа так? Няўжо нам гора мала? І Бог чамусці не адвёў бяды. Нам лейкаміі толькі не хапала, Забруджаных паветра і вады... Гады ішлі, мы верылі адчайна: Бяда міне, у нас жа"чысты" фон. Нябачны вораг вёў работу дбайна І выганяў людзей са"шкодных"зон. Нябачны вораг. Што страшней бывае? Прывыкнуць немагчыма да яго. Хоць з-за вугла ў нас ён не страляе, Ды ад яго чакаць можна ўсяго. Ад выбуху на станцыі далёкай, Вядзём адлік чарнобыльскіх падзей. І ў гэтым годзе сын мой каравокі, Адзначыў першы круглы юбілей. Такая доля нашай Беларусі, Удары лёсу на сябе прымаць. ...Вяртаецца з краёў далёкіх бусел, З сяброўкаю вясну тут сустракаць. 1996 г. Air Jordans