Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Клён

Сярэдняя: 4.2 (25 галасоў)
На схіле сонца ў мёрзлым небе клён Быў стрэты мной, што адзіноты плён. Яго чарнільны ствол у лубе споднім Стаяў, як прочырк, на пагорку ўсходнім. Трывожылася лісце ва ўнісоне Ў яго старэчай парадзелай кроне, I покрывам з бурштынавай тафты Драпіраваны быў адхон круты. Маркоўны пук запозненых лістоў Пад свежым ветрам быў напагатоў Удалеч з чаранкоў сухіх сарвацца, I першы з іх маланкай пяціпальцай Ужо імчаў наўскач да лепшай долі – У выразным выразным арэоле. А тыя, што часова засталіся З галінамі, цягнуўшыміся ў высі, Мне прыгадалі зменлівыя сцені – Правобраз меланхоліі асенняй На апусцелай, прыбранай зямлі. Яны сядзелі сціжмай на галлі Ва ўзрушанасці зменлівых пачуццяў. I я адчуў, як у кляновым луцці Спыняецца паволі сок жывічны, Вітаючы зазімак прагматычна. Той аблыселы шар лістоў чаканных Быў відарысам дзён доўгачаканых, А клён, як перапоўнены фіял, Па аднаму іх з літасцю раняў, I так перада мной яны луналі, Нібы адзнакі снежнай біенале… . Nike Shox Avenue 802