Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

МАЭСТРА

Сярэдняя: 4.2 (18 галасоў)
Валерыю Анісенку Над сцэнай свету круціцца Зямля, Падвешаная на шматлікіх лёсах… З якога кубка долю караля Ты піў, трымаючы жабрацкі посах, Што кожны дзень са змучанай душой Пад енк дуды і крокі падэкатра Iграў у барацьбе святла з імжой Тугу Яго Вялікасці Тэатра? Нашто рабочы сцэны з малатком Рыхтуе свет прытулкаў і палацаў, Калі жыццё нагадвае сітком, Дзе дробны чорт Афелію абмацаў? Стучы, стучы, дакучны малаток! Хай Клаўдзія змардуе «Мышалоўка»! Руплівец – хлус, а маналог – падлог, Пакрэмзаны парэшткамі алоўка. З усіх пакут табе заплаціць грош Глядач бяздушны папалам з актрысай – Сядзіць у зале кабала святош, Iкае сытай парасячай пысай, Бо для яе артыст – штукарскі смерд З якімсьці недарэчным ідэалам. Як і заўжды, асуджаны на смерць Зацюканы апостал трыбуналам… Але ты ўсходзіш нанава на крыж Палітых потам і крывёй падмосткаў, Нягледзячы на сіверны скавыш, Які ляціць з апладысментаў хвостка. Мы паваюем, публіка, з табой, Мы схопімся ў баі, што барацьбіты, Каб і сягоння ўвечар шар зямной На пруткіх лёсах не зышоў з арбіты! Zoom Kobe Venomenon V 5