Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Міт пра Кука

Сярэдняя: 3 (7 галасоў)
З-за пухнатых цяжарных аблокаў Вызірае забытасці дух, Ападае з дажджынкай да глогаў, Птушка дзіўная – Кук. Ёй, магчыма, не варта б вяртацца, Ды зязюля шукае дзень-ноч… “Ку!” і “Ку!” –лямантуе бядачка, “Ку!” і “Ку!” – невымоўнае штосьць… Дзе мільгне – там пакіне дзіцятка, Птахі іншыя песцяць яго – Гэта птаства ляснога падзяка За прывіднасць жадання свайго, Каб вярнуўся абраннік птушыны, Абаронца ад хіжых звяроў, Ратавальнік крылатых Айчыны, Абаронца ад змей ды ваўкоў. Бо крывавыя слёзы па дрэвах З паразбураных гнёздаў цякуць, Бо катуюць крылатых ганебна, А іх дзетак на здзек аддаюць. Бо і тых, хто ніяк не скарыўся Сярод птаства як ў рэках агня… Бо адзінкі, да згубы хто біўся За свабоду усіх – больш няма… Больш ні волі няма, ні прасторы – Толькі страх усёісны як бог… Па начах бачаць птушкі не зоры – Душы светлыя іхніх нябог… З-за пухнатых цяжарных аблокаў Вызірае самотная Кук… Ападае з дажждынкай да глогаў Птаствам некалі выгнаны дух… Air Max Flair KPU