Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Мне няёмка было ад сумнеўнага суму

Сярэдняя: 5 (6 галасоў)
*** Мне няёмка было ад сумнеўнага суму Ў занядбаным, пакінутым сонцам бары, Бы чыюсьці глухую бяссонную думу, Як жарон, укладалі ў руку махляры. Пагражальна гулі карабельныя сосны, I аблокі ляцелі па небе кулём. З верхавіны крумкач звар’яцела і грозна На жыццё варажыў атлусцелым валлём. Ён драпежнымі ў сук учапіўся крукамі I праз позірк мяне свідраваў скавышом, Так што час абымшэлы, як млынавы камень, На ўсю моц пад ваду разам з сэрцам пайшоў. Ах, як скруха мая аба мне забалела, Загадала ўцячы хоць куды наўздагад! Толькі цьмяная іскра ў сярэдзіне тлела I, як прывід, цягнула вярнуцца назад. Nike Hypervenom Phantom II FG