Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Па паверхні прабеглых часоў

Сярэдняя: 3.7 (7 галасоў)
Перакрэсленых мараў аскепкі У люстрэччы цьменяюць душы. Пакіданыя ў памяць налепкі На пралесках гібеюць, як сны, Што абодвум заўжды не ставала На дасвецці прабеглых часоў – Там, дзе поўня бурштынамі ззяла Як карона адвечных багоў. Там, дзе пожні ссамочаным духам Абдымалі абшары зямлі, А па восені чырванню скрухі Дагаралі лясы і палі. Перастрэчаных дзён незбавенне Кастэлянкай пільнуе наш схоў. Адплывае ў Нівечу ў мадзенні Адкіпелая жарсцямі кроў. Раскудлачаны ветрам праменьчык Адзінокаю жоўтасцю збег… На маснічках спамінаў каменьчык – Як пакінуты ў Наўе твой след. Застаронак апаленых шчасцяў… Падарожжа з сябрынай начніц… Пасля стрэчы з Марэнай не ўпасці Дапамог той каменьчык між жрыц, Што ў абрадзе крывавым ўжо неслі Да капішча жахівага боль… Пад ваўчына-страхотныя песні На пісягі ссыпаючы соль… А каменьчык рапотоўна як промень Святавідавым сонцам заззяў – Зніклі богі крыві і ахвяраў. Быў човен, На якім Белабог веславаў… Раздарожжы, туманы, узлогі… Шэравокасць заснулых азёр… Човен плыў па паветры, дзе богі Ў паміжхмарны ўваходзілі бор… А на золку, як мары ў люстэрку, Мне адбілася вотрынай сноў – Чоўнік ў белым, вяслуючы ветрам Па паверхні прабеглых часоў. Kids Clothes