Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Падарожжа ў завіруху

Яшчэ не ацэнена
Падарожжа ў завіруху... За раздарожжамі скрыжаванні А за імі ростані і спадзяванні. Абяцанні крыжом б'юць па вуху, Медавуху ўжываем Зганяючы скруху. Чакаем Немаведамашто, А быць можа і цуд. Як Кусто праплывем Мы бясконцые лье на мячы, Нам налье новы Брут у начы. І жывем на лязе. Па крывавай расе прасачы Дзе ідуць і куды Ў бой апошні Праз жніўё, павуцінне і пожні Сярдзіта, нібыта Зграя пешак мангольскай арды, Па праталінам сцежак ільды. Небяды. Не кранты шчэ далёка! Зазірнем мы высока-высока, Там дзе мутнае вока душы, Паляцім мы туды як нажы І глыбока заснем.Я і ты. Мо тады адпачнем назаўжды. А цяпер мне павер: Скамарохі скідваючы маскі, Пакідаючы байкі і казкі, АдыйдУць за парогі... Але ртуць застанецца Калі сыйдзе калісці твой госць, І ў думках тваіх абарвецца Дзеля шчасцця патрэбнае штось. Nike