Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Прароцтва

Сярэдняя: 4.3 (18 галасоў)
Моўчкі ля могілак крочу. Дзева, не тоячы плач, Моліць, панурыўшы вочы: «Гэтага, Божа, прабач». Крапае цэд касахвоста. Цвілы анёл паміж бруй Просіць бяскрыла з памоста: «Гэтаму, Ойча, даруй!» З сумнай імглістай расою, Пад разухабісты спеў, З бабай скуластай з касою – Вось і халэмус паспеў. I, дзеля большай карысці Ўставіўшы свечку ў далонь, З драным хаўбосцем на выйсці Кану ў пякельны агонь. Што мне хвалы і пашаны Ці памінальная брыдзь! Толькі – што труп цыраваны Ў топцы казённай згарыць. Вечная памяць – адпіска: Я, закусіўшы губу, У нікуды па-англійску Вылечу шпарка ў трубу. Праўда, што я – нелюдзімы, Недасканалы амаль – Неяк пакіну радзіму I не ўваскрэсну, на жаль... Kids Running Shoes