Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Рэквіем аб загубленых любовях

Сярэдняя: 4.9 (37 галасоў)
Мне чуецца голас –
                               тужлівы, як вецер у полі,-
мне чуецца голас
                               загубленых нашых любовей.
Як гэта падобна на нас –
                                         кахаем мы, любім,
а потым любові свае губляем і губім.
Мы імі жылі –
                        без страху, без краху, без смерці,
і вось яны ўжо ў зямлі, у праху, у смецці.
Яны акрылялі нас,
                               нас узнімалі ў нябёсы,-
а мы пазбаўляем іх крыл,
                                          іх сілы дзівоснай.
Чамусьці скрозь пальцы глядзім
                                                     на тое каханне.
Мы можам ўсміхнуцца
                                      з усмешкаю бесклапотнай,
калі яны б’юцца
                           ў агоніі прадсмяротнай.
Як лёгка імчыцц вясельны картэж –
                                                           і з шыкам, і з гікам.
Як ціха паўзе падвода развода –
                                                          са скрыпам і ўсхліпам.
Так, поўныя шафы ў вас,
                                          дамы вашы – поўныя чашы!
А чым, без любовей,
                                   напоўніце сэрцы вы вашы?
Будзільнікі вашы звіняць,
                                             гудуць халадзільнікі.
А як наконт срэбнага звону:

“Любая…Міленькі”?
Зялёнае лета ідзе –
                                  пара абнаўлення, квітнення.
Якою струною душа сустрэне яе
                                                        з’яўленне?
Ці рэквіем будзе гучаць у далях,
                                                        тугою поўных,
Па згубленых намі,
                                  загубленых намі любовях?
Air Jordan Westbrook 0.2