Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Сямейны экіпаж

Сярэдняя: 3.5 (2 галасоў)
Сямейны экіпаж Не даклікацца, мусіць, дадому малых, Не загнаць сёння зноў іх у хату, Бо паселі ў чаканні на лаўку ўтраіх-- Са жніва сустракаць свайго тату. А над вёскай усё болей згушчаецца змрок, зоркі свецяцца ў небе бяскрайнім. Пераконвае, чую я, большы сынок: Я цябе абганю на камбайне. Не!Не-не!--запярэчыў сярэдні яму, І ад крыўды дрыжыць яго голас. Падыходжу, ласкава да сэрца гарну: Супакойся, маленькі мой колас. Хіба ж важна, сынок, хто абгоніць каго? Не за славай павінны вы гнацца. для мяне, як для маці, важней усяго, Каб сумленнай была ваша праца. Хопіць вам, мае хлопцы, шчэ ніў залатых, І ад працы пазнаеце стому. Так, як тату цяпер, буду вас маладых Кожны вечар чакаць я дадому. А цяпер"хлебаробы", пара ужо спаць, Заўтра ў садзік, а маме на працу. Самы меншы"камбайнер"заснуў на руках, Хай жа сны яму светлыя сняцца. Прахалодаю цягне з нізін і лясоў, Тушыць ноч вокны жоўтыя ў хатах, Засынае спакойна сямейства маё, Я адна...дачакалася тату. 1987 г. Air Jordan IV 4 Retro Snake Skin