Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

А жыву так старанна, наколькі магчыма...

Сярэдняя: 4.3 (3 галасоў)
А жыву так старанна, наколькі магчыма, Як любая другая дзяўчына, жанчына, Праца ды крама, прыборка ў пакоі — Усе справы мае засталіся са мною. Помню, верыла шчыра — ўсё гэта мінецца Адразу ж, як лёс мой з тваім размінецца. I вось жа (так смешна!) цябе не стала, А жыццё стаіць як стаяла, Дакладней сказаць — ідзе, I дакладней — у бездань павольна ляціць. Як агідна, агідна зрабілася жыць! Без цябе — а ўсё ж так, як з табою. Для жыцця паўнаты — у сцяну б галавою Ці пад колы якой электрычкі падлезці, А патрэбна ўставаць, апранацца, есці, На працу, у краму, ізноўку дахаты, I гэтак штодзень і штогод як закляты. Сябры суцяшаюць: "Паслухай, бог з ім! Навошта пакутаваць глупствам такім? Цябе ён забыў, ну прабач — аксіёма, Дык вылезь нарэшце з халоднага дома!" А я не вылажу. Жыццё — благадаць. I холад кахання пачаў саграваць. I кожны мой дзень за другі весялей. Мне добра. Мне цёпла. Яшчэ цяплей.Adidas