Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Аляксей Горбач

Сярэдняя: 3.6 (5 галасоў)

Iдзе жніво!
Гудуць машыны!
I зерне сыплецца у амбар,
Як добра, весела, прыгожа!
Бо лета, жнівень, Ураджай!!!



Сярэдняя: 4.7 (11 галасоў)

Ты прабач, мая родная маці,
Што карміла мяне малаком,
Але вырас я з тога дзіцяці,
Што сядзеу ля цябе вечарком.

Не патрэбны пяшчота і ласка
Тваёй гладкай, пахучай рукі.
I не трэба мне казкі чытаці,
Я ужо бачыу, што свет не такі!

Вось падняуся з кален, азірнууся,
Бачу мэту - да яе я бягу!
I не стойце у мяне на дарозе!
Хто б ні быу - я бязлітасна б"ю!!!

Мне смярдзяць тыя тоустыя твары,
Што вакол у кабінетах сядзяць.
Я усім сэрцам паветра удыхаю
I не хочу яго выдыхаць!!!



Сярэдняя: 4.4 (9 галасоў)

Адзервянелымі рукамі
Я Вас у скарбонку пакладу.
I мокрымі ад слёз вачамі
Апошні раз я пагляджу.

I у мазгах, як нешта трэсне,
I сціхне крык мой у грудзях.
Не будзе болей у мяне шчасця...
Не буду плакаць на людзях!

Я Вас насіу у сэрцы доуга,
Я Вас выхоувау і бярог.
Ну а цяпер не быць мне мяккім,
Пайду адзін у сто дарог.

А Вы ляжыце пад саломай,
У патаемным тут кутку.
Не знойдзе Вас, хто няупэунен
У сваёй справе навяку!

Павінны быць са мной заусёды,
Але развітваюся я.
Каханне, Вера і Надзея,
Былі б са мной - Быу бы і Я!!!