Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Анастасія Філонава

Сярэдняя: 4.8 (4 галасоў)
Усё навакол здаецца нейкім дурным бязглуздым сном, як быццам гэта было даўно, ды і наогул не са мной ... Паказалі па "скрыні" - ўдрукавалася ў мозг, З'явілася ў свядомасці ў выглядзе вар'яцкіх сноў, Якія мой розум выдае ў невядомай колькасці. У дрэннай якасці там мільгацяць ненавісныя мне асобы. Яны адчыняюць усялякія мае страхі, Яны выступаюць на сцэне і робяць мне гадасці... І ўжо не ў стане зразумець, што ўвядзе мяне ў трызненне. Ці то людзі, што зараз ціснуць нудой з усіх бакоў, Ці то прывідных мараў Тонкі казачны шлейф, што толькі пахам ў памяці Пакіне свой след... Ды, і ў вогуле, няма таго, што хачу. Можа, проста застацца свабоднай? Паслаць ўсіх да чарцей? Сцерці гэтую грань, Што завецца мяжой паміж явай і сном. Тую рысу, Што падзеліць геніяльнасць з вар'яцтвам, Тую рысу, што не дасі пайсці мне за марай адной, Каб падняцца над побытам шэрым, Над забітым жыццем, Што было сапсавана зайздросцю сяброў, Над глумлівым жыццем, У якім злостны вораг працягне мне руку... Air Max 90 VT QS