Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Таццяна Мошчына

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
« Мой родны кут, як ты мне мілы!» Ён з болем у сэрцы гаварыў: « Цябе забыць не маю сілы…» І пэўна, Колас не забыў- Бацькоўскі край, старонку родну: Дзе спее ў полі збажына, Дзе льецца песня на прасторы Ад раніцы і дацямна, Дзе сінявокі васілёчак На ручніках ірдзіць, як зорка, Дзе беластволая бяроза Гамоніць з дубам на ўзгорку. Купала сябра падтрымаў, З’яднаўся думкай і душою, Што Беларусь – чароўны край, З вачыма рэчак і азёраў. “ Ад прадзедаў спакон вякоў Нам засталася спадчына, Паміж сваіх і чужакоў Яна мне ласкай матчынай...” Вадзянікі і лесуны, Вядзьмаркі, чэрці і русалкі... Свет чарадзейны, незямны Пакінуў след цікавы, яркі. Ды многа можна гаварыць... Пра постаці славутых майстраў, З іх верай, праўдай трэба жыць, З надзеяй ў “будучае заўтра” Мошчына Т.А. Air Jordan