Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Уладзімір Пацяйчук

Сярэдняя: 3.8 (5 галасоў)

Заглянула сонейка ў мае вакно

Пасярод сьнежаньскай сцюжы.

Я кахаю цябе за то...

І за гэта...

Вось душа расквІтнела, як ружы.

Ад зімы пайшла цеплынь,

Хоць зусім заледзянелы.

Стукне - "дзінь"...

Галінка...

Слоўна водгук мілы.

С'нег пакрыў прасторы -

Белай Пані сюрпрыз.

Я кахаю цябе...

За то!... і за той...

І за гэты капрыз.



Сярэдняя: 2.1 (7 галасоў)

Зноў лятаюць павуцінкі -

Павучкі плывуць у турнэ.

Па залацістай карцінке

Хвосьцік "лясіцы" мяце.

Лісьцікі з тварам сонца

Засцілаюць сцежку маю.

Ясень гарыць шчаніста -

Восень яго заве.

Танцам полькі тут беларускай

Вецер кружыць у гаі.

Праменні цалуюць цеплым

Сьмехам яскравай пары.

Зіма - беласнежная пані

Па трошкі, зусім па чуць-чуць

Праз птушак шле прывятанне,

Што з песьняй у вырай лятуць.

Прамінае яшчэ адзін годзік

Маей тутэйшай "хадзьбы".

Я ўпэўнены - поўны слоўнік

Фарб працягнула мне Ты*.

* Маці Божья.



Сярэдняя: 3.2 (11 галасоў)

Колеры восені сонцам захоплены,

Рвецца праменнем яскравы прастор.

Дрэвы з'менай цікавай спалоханы,

На баль залаты прымяраюць узор...



Сярэдняя: 2.6 (8 галасоў)

Сяброўка Восень мне мяркотна.

Жадаю я, як журавель, -

Ляцець высока, каб нябёса

Мне адчынялі с'вет ў "мяцель".

Каб панаваць і з першым крокам

Над вечнай, агалцелаю душой,

Што так ляжыць заганай радам

Адна нявыпіта з тваёй расой.

Сяброўка Восень мне спякотна,

Ты навальніцаю прайдзі.

І дрэў лісточкі адгукнyцца

У вочы меддзю сумныя маі.

А можа хто, па мне... "да азірнецца"

Калі зіма па шкле вянок спляце...

Пабудзь са мной мая сяброўка,

Прашу цябе - мяркотна мне.