Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Вадзім Бульбаш

Сярэдняя: 5 (1 голас)
З легендаў і казак былых пакаленняў, З калосся цяжкога жытоў і пшаніц, З сузор'яў і сонечных цёплых праменняў, З грымучага ззяння бурлівых крыніц. З птушынага шчэбету, шуму дубровы, і з гора, і з радасці, і з усяго Таго, што лягло назаўсёды ў аснову Святыні народа, бяссмерця яго, – Ты выткана, дзіўная родная мова. Няма на зямлі таго шчасця і гора, Якога б ты нам перадаць не магла. Няма такіх нетраў, глыбокага мора і гор, праз якія б ты не правяла Мяне на радзіму, туды, дзе сягоння Стаіць акрываўлены вораг з пятлёй Над спаленай хатай, над родным загонам, Над будучыняй і песняй маёй – Над тым, што было і што век будзе вольным. Народ пранясе цябе, родная мова, Святлом незгасальным у сэрцы сваім Праз цемру і годы змаганняў суровых. Калі ж ападзе і развеецца дым і нівы васкросшыя закаласяцца, – ізноў прашуміш ты вясновым дажджом, ізноў зазвініш ты у кожнай у хаце, Цымбалам дасі іх сарэбраны гром і вусны расквеціш усмешкай дзіцяці. Nike Sneakers