Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Юлія Вяршыла

Сярэдняя: 2.5 (8 галасоў)
мім крычаў аднымі вачамі. мім крычаў у невыносным нямым адчаі. і ля скроні на белым твары білася птушкай малая жылка ў шаленстве вар’ята. ў глыбіне шэрых зрэнак адна за адной паміралі мары і праходзілі роты салдатаў несусьветнай вайны. а яны – усе яны, у зале, у цемры, у разгубленасьці плакалі ўголас ад сухіх вачэй міма, бы засланых дымам няскончаных рэвалюцый і чарніламі непадпісаных рэзалюцый аб межах дзьвюх краін. сотні прамарнаваных чалавечых гадзін жылі ў гэтых вачах, у кісьцях ускінутых рук – мім крычаў у сонны брук, у лянівыя хмарачосы якія так і не дасягнулі ні нябёсаў, ні Бога. 27.07.11 Womens Footwear Online


Сярэдняя: 2.8 (8 галасоў)
Над намі лётаюць самалёты. А мары ціха крадуць рэальнасьць. Зьбегчы і зькнуць. Забіць на сталасьць. Крануць паветра шчасьлівым ротам. Над намі лётаюць самалёты. Зрываюць башню, як тэрарысты. І я хачу маляваць на плоце Пра “people=shіt” і адсутнасьць выйсьця. …Над намі лётаюць самалёты. Начное неба дражняць агнямі. А дзесьці там, за нябачным дротам, Зулусы мараць пра Фудзіяму. Над імі лётаюць самалёты. Nike