Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Асенняе

Сярэдняя: 4.1 (27 галасоў)
Ні ціха, ні шпарка плыла сабе хмарка. Плыла невядома адкуль і куды, як човен, што повен чысцюткай вады. То ўправа, то ўлева хілілася крышку. І вось зачапілася за тэлевышку. І стала адразу нібыта ў тумане футбольнае поле на нашым экране. Дзе мяч? Дзе вароты? Не ведаем – што там? А хмарка дажджынкамі сыпле, як шротам. – Даволі! – Плыві ўжо! – у хмаркі мы просім. Ды толькі не ўпросіш упартую восень. Air Jordans


я люблю читать

я люблю читать