Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

БАЛАДА АЛЯКСАНДРА АСКЕРКІ

Яшчэ не ацэнена
(1830—11.01.1911) ...Зноў крыж прыдарожны дарогу вартуе, А ў садзе і ў свеце шуміць ліставір. Маёнтак, дзе ты нарадзіўся, сумуе, Бо ты, як паўстанец, сасланы ў Сібір, Дзе ўсё незнаёмае і ўсё чужое, Халоднае, быццам закутае ў лёд. А зоркі ў нябёсах, нібы пад вадою Каменьчыкі ў рэчцы, кудою ты ўброд Хадзіў да каханай, якая чакае. І вернешся ты да людзей праз гады, Каму Беларусь паланянка святая, Якая без волі загіне, як ты Без любай Айчыны, слабы і маркотны. Але табой створаны будзе буквар Вучыць любіць край свой адзіны і родны, Дзе кожны тутэйшы — зямлі гаспадар, Бо ў гэтай зямлі наша кроў спакон веку, Таму аніколі нікому яе Забраць не дадзім, і шумяць нашы рэкі Пра гэта, й пра гэта салоўка пяе. А крыж ля дарогі ссівее і ў травы Ад ветру ўпадзе, як паўстанец— ад куль. І будуць Айчына, і гонар, і слава, Пакуль тут такія, як ты, ёсць. Пакуль... 15—18.05.2010 Air Jordan IV 4 Retro Pinnacle Croc Pony Hair