Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

БАЛАДА АЛЯКСАНДРА ЕЛЬСКАГА

Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)
(16.06.1834 — 10.09.1916) У снягах задрамала світанне, І паўдня пачынаецца дзень. Для кагосьці за волю паўстанне— Гэта кроў, для кагосьці — прамень, Што асвечвае новыя далі, За якімі жыве Беларусь. Ля іконы ты свечку запаліш, На стале ты рассцелеш абрус Для гасцей, што не прыйдуць зімою, Бо дарогі паліты крывёю І ў фальварку замецены сцежкі, Што нікуды не выйсці табе. А ў суседа дымяць галавешкі, Воран вочы суседу дзяўбе. І ты дома, нібыта ў няволі, Малады, адзінокі, сядзіш. Як ваўку, табе хочацца ў поле Хоць і сніцца начамі Парыж. Ды вясна хутка будзе ў Замосці, І тут жыць, і тварыць будзеш ты. І ў музей твой з Еўропы ўсёй госці Будуць ехаць, бы ў Храм залаты. А пакуль што з-пад снегу світанне Прарастае, як кроў праз бінты. І душу тваю паліць паўстанне, І душу тваю студзяць вятры. 24.08.2009 Air Jordan 2017 Casual Shoes