Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

БАЛАДА БАРЫСА САЧАНКІ

Яшчэ не ацэнена
(15.05.1936—5.07.1995) У кнігах, што сабраў ты, Беларусь жыве, Змагаецца, святкуе, плача і пяе, І мае Бога і ў касцёле, і ў царкве, І шмат хто любіць, як жыццё, найбольш яе, Чым тую Беларусь, дзе ты даўно жывеш І любіш, і кахаеш, быццам першы раз, І кнігу прад сабой, нібы абраз, нясеш, Нібыта праз агонь, праз ветравейны час. У кнігу ты глядзіш, глядзіш, нібы ў вакно Стагоддзяў, што прайшлі і што ідуць яшчэ. І клічаш нас глядзець. А мы ўсё п’ем віно, Яно, нібы агонь, але, як кроў, цячэ. І ліпы ўжо цвітуць, і пчолы носяць мёд, І ўжо, здаецца, гэтак будзе тут заўжды. Але ў крыві ёсць лёд, ідзе да сэрца лёд, Каб сэрца стала кропляй мёртвае вады. І раптам за тваім вакном густы туман, Ён светла з неба апусціўся на зямлю Забраць тваё жыццё—прыпынены раман На словах беларускіх: “Беларусь люблю…” Не толькі ў нашых кнігах Беларусь жыве, Змагаецца, святкуе, плача і пяе, І мае Бога і ў касцёле, і ў царкве, І шмат хто любіць, як жыццё, найбольш яе. І ліпы зноў цвітуць, і пчолы носяць мёд, І ўжо так будзе тут і заўтра, і заўжды. І ў нашых сэрцах парастане мёртвы лёд, І ў сэрцах будзе возера жывой вады. 11.10.2008 Air Max 90 Hypfuse