Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

БАЛАДА КАНДРАТА ШНІПА

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
(1820—1916) …А ты—ляснік і лес—твой панскі дом, Зялёным перапоўнены святлом Шуміць і не дае спакою ўсім Ні чужакам-падпанкам, ні сваім, І лес журботны, як журботны ты, Бо, як віхор, лятуць, лятуць гады, Ламаючы, нібыта дрэвы, лёсы. І ўсё-ткі беларускія бярозы Растуць і асвятляюць родны свет І на касцёле крыж і на царкве. А Бог, як нашая зямля, адзін. Рака вясной выходзіць з-пад ільдзін І не стрымаць раку, нібы народ, Які сляпы, да часу, нібы крот. А ты—ляснік і лес—твой вечны дом, Дзе пыл і кроў змываюцца дажджом, І слёзы, выспяваючы ў душы, Бы ў вечнасці, губляюцца ў дажджы, Які ідзе, нібыта час ідзе, Дзе нехта ўстане, нехта—упадзе, Але не спыніцца ніколі час, Дзе ты ўжо быў і дзе не будзе нас… 7.12.2005 Air Foamposite Max