Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

БАЛАДА КАНСТАНЦІНА ТЫЗЕНГАЎЗА

Яшчэ не ацэнена
(3.06.1786—16.03.1853) Чырвоная цэгла, нібыта з крыві Людзей беларускіх, якія Айчыне Жыццё аддавалі, казалі: “Жыві... А будзе Айчына, то й нас не пакіне Жыццё, дзе замешана ўсё на крыві.” Будуеш не замак, будуеш музей, Дзе тысячам птушак Вялікага Княства Маўкліва-пытальна глядзець на людзей, Якія захоплены вечным змагарствам За грошы, за места, дзе будзе цяплей. Малюеш, купляеш карціны і кніг Навёз ты ў маёнтак з Парыжа, з Варшавы, Каб кожны, хто хоча чытаць, чытаў іх І ведаў, што родныя нашы Паставы— Таксама Еўропа для нас, не чужых... Хлапчына віхрасты глядзіць праз вакно На кнігі, на птушак Вялікага Княства. Ён вырасце хутка, і будзе ізноў Наш край не балотам, а краем бунтарства, Дзе нельга панішчыць да краю любоў... 24.06.2010 adidas