Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

БАЛАДА МІНДОЎГА

Сярэдняя: 5 (1 голас)
(1195—1263) ...Як ланцугі, звіняць касцёльныя званы І вестка, што не будзе болей тут вайны, Нібыта ў вочы пыл ляціць, ляціць крылата. Гуляй хто можа!—у Новагародку свята— Каронай каралеўскай князь каранаваны, І ўжо Еўропай родны край і мы прызнаны, Ды крыжакам усё ахвота біцца з намі І будзем мы за волю біцца з крыжакамі І на магілах нашых вырасце палын, Як воі вырастаюць, каб зноў стаць травою. Ты-- князь Міндоўг і ты, як родны край, адзін І сёння ты з каронай цяжка-залатою, Але часова ўсё, як дзень, як ноч, зіма, Як вера, ад якой ты заўтра адрачэшся, Бо ёсць твой шлях, а іншага ў цябе-- няма, І на шляху ёсць здрада, над якой смяешся Цяпер, хоць заўтра—смерць. Ты не баішся смерці. І пройдзе час... Як з белага чырвонае не сцерці, Не знішчыць нас! 12.08.2005 Zoom Lebron XII 12