Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

БАЛАДА ВІТАЛЯ СКАЛАБАНА

Сярэдняя: 5 (9 галасоў)
(5.08.1947—20.08.2011) Ад Бога планіда— знаходзіць імёны і даты, Як цэглу старую, з якой будаваўся наш Храм, Які быў амаль што разбураны ў час той пракляты, Калі замест Храмаў турма будавалася нам. І гэтай святою планідай ты жыў для Айчыны І пылам, і попелам дыхаў, знаходзячы нам Забытыя творы, нібыта ад Храма цагліны, Каб чорнай турмой не зрабіўся ніколі больш Храм. І сонца ўзышло па-над вёскамі і гарадамі, Як рыцарскі шчыт, за якім стаяў рыцарам ты З усмешкаю светлай, як роднае неба, з вачамі, Дзе поўна, як зорак калючых, слязін залатых Па скарбах, якія не вернуцца ў нашыя хаты, І што маладым аніколі не ўстаць з курганоў Закончыць пачатыя справы, а іх жа багата Было й засталося на шмат адраджэнскіх гадоў, Дзе слову твайму не згубіцца, а жыць для Айчыны, І іншай Айчыны для нас не было і няма, Як гэта, дзе сумныя ў полі бярозы й рабіны, Дзе лета кароткае й доўгая восень-зіма, А ў сэрцах вясна, што дае нам надзею, як маці, Што здзейсняцца нашыя светлыя мары і сны, І мы ўжо надзею і веру вякамі не трацім, Жывём у змагарным чаканні сапраўднай вясны. І ты нечакана пакінуў наш свет, як ад ветру Патухла найсветлая свечка каля абразоў І ўміг загарэлася зноўку ад нашае веры У Бога і край, дзе твая засталася любоў, З якою заўсёды нам жыць, як ты жыў для Айчыны І пылам, і попелам дыхаў, знаходзячы нам Забытыя творы, нібыта ад Храма цагліны, Каб чорнай турмой не зрабіўся ніколі больш Храм… 25.08.2011 sneakers