Ты не гніся, брат, ніколі
Траўкаю пахілай,
Сам пружыны своёй долі
Выкуй ўласнай сілай!
Бо хоць кажуць, што з уклону
Не баліць галоўка, -
Не зважай: з ярма-прыгону
Выйшла гэта слоўка.
Не прасі, не спадзявайся
Ты на дапамогу,
Сам з нягодамі змагайся,
Сам прабі дарогу!
Хоць памогуць табе людзі
Адшукаць дарогі,
А саб'ешся, зноў ты будзеш
Абіваць парогі.
НЕ лісціся к сільным, дружа,
Зеллейкам-бярозкай,
Бо не выйдзеш век з-пад гужа,
Страціш вобраз боскі,
І ў людзей ты гонар страціш -
І цябе зракуцца:
Лепш змагацца вольным, браце,
Чым цярпець ды гнуцца.
Так. Так. Так. І
Так. Так. Так. І зразумела.
Толькі ж гнуцца ўсёж ткі трэба.
І нічога тут не зробіш.
Толькі больш сабе нашкодзіш.
ДА вялікіх не ўзняцца.
Галаву шчэ страціш, браце.
А калі ўжо хто спытае,
дык прыслухаецца ў змане.
Нахіляцца, каб паслухаць.
Дуб маланкі толькі зрушаць.
А маланкі больш на небе...
І ў вачах...Ды ў сякеры.
О_о чё за?
О_о чё за?
трудно прачытаць
трудно прачытаць
У чым жа, на ваш погляд,
У чым жа, на ваш погляд, складанасць?
Добры верш, адзiн з любiмых.
Ну, калі Вы валодаеце толькі
Ну, калі Вы валодаеце толькі трасянкай, то "трудно". А тым, хто валодае беларускай мовай - не цяжка.