Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Дыялог закаханых перад карай

Сярэдняя: 4 (1 голас)
– Я кахаю цябе, дарагi! Дык чаго ж ты бядуеш? Мабыць, сэрца твае пазабыла мяне ў барацьбе? Я кахаю цябе, любы мой! Ты аб гэтым шкадуеш? Любы мой, я кахаю, кахаю, кахаю, кахаю цябе! – Пагадзi i ня спрэч! Наблiжаецца наша растанне. Хутка чорная бездань разлучыць дваiх на сцярне. Я ня варты пазбегнуць ды збегнуць такога кахання. Дарагая, кахай жа, кахай жа, кахай жа, кахай жа мяне! – Дарагi, ты чаму не казаў аб каханнi пяшчотнам, Што мяне падымае да самых пранiзлiвых зор? – Не казаў я таму, што палiчыў у быццi гаротным, Быццам наша каханне хавае сусветны пазор. – Я кахаю цябе! Не ганi мяне ў стойбiшча, мiлы. Ты чаму пазабыў залатыя цалункi свае? – Пазабыў я таму, што, адвеку ня маючы сiлы, Я ня ведаў, нiбыта такая любоў iснуе. – Не цурайся мяне! Я кахаю цябе, паднябёсны, I каханне маё апрытулiць маркоту ў журбе. Я кахаю цябе. Я пяю непазбыўныя вёсны. Я кахаю, кахаю, кахаю, кахаю, кахаю цябе! Adidas Yeezy