Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Гарадзея

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Не пытаюся ў людзей я, Дзе мястэчка Гарадзея? Еду з Міра на Нясвіж – Гарадзея будзе між… Безумоўна, Гарадзея Мне заўжды адкажа, дзе я. Вёрст праз дзесяць і Нясвіж, А магчыма, крыху звыш… Ўся, як кажуць, прывілея – Гэта назва – Гарадзея, А прыбытак і барыш – Спадзяванне на Нясвіж. Тут надзея, там падзея… Ты нязменна, Гарадзея, Быццам сонная, маўчыш, Бо гаворка пра Нясвіж. Местачковай драмы дзея – Засынае Гарадзея, Каб не траса на Нясвіж, Тут была б наогул ціш. Балаголы і зладзеі, І паночкі-дабрадзеі – Едуць, едуць у Нясвіж, Грукат колаў – як паспіш? На кірмаш, на асамблею – Абмінаюць Гарадзею. Ну, вядома, не Парыж! Месца ціхае, як мыш. Я ад сораму ірдзею, Разумею Гарадзею: Непадзельна, як спарыш, З пуцявінай на Нясвіж. Пешчу кволую надзею, Што заеду ў Гарадзею Ды ізноў лячу, як стрыж, Бо спазняюся ў Нясвіж. Я ад думак халадзею І шкадую Гарадзею. Век на ростані, як крыж Ля гасцінца на Нясвіж. Здзейсніў я сваю ідэю – Скласці верш пра Гарадзею. І ні слова – пра Нясвіж. Непатрэбны мне прэстыж! Гарадзея, Гарадзея, У цябе адна надзея – Ўсё жыццё сваё стаіш… Абудзіся! Ўсё праспіш! 1999 Zoom Lebron Soldiers IX 9