Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

КАХАНЬНЕ

Сярэдняя: 5 (1 голас)
па кропельцы поту салёнай па расінцы па малекуле выпіваю цябе крычу: П А С Т О Й зьдаецца, што крычу але крык нямы ў беспаветранай прасторы ня чуе ніхто задыхаюся маўчу думаю – крычу думаю – гучна зьдаецца чутна ўсім у цішыню ў пустату адчай кліча велізарная прастора палёт нябёс ваккумный насос зьмыкаюць вусны рай і пекла ў парадаксальным абдымку заміраюць інь і ян замарожаныя маразільнай камерай космасу расьпасьцёртыя мёртвым сокалам тысячамі міль кропелькамі пота салёнымі расінкамі дажджынкамі атамамі я і ты нанізаны на новыя восі мірабудовы ты і я разьліты чарамі ў іньшых сьветах дзе йдуць дажджы барвяныя дзе ў сэрцы раны крыштальныя не баляць. Nike Fingertrap Air Max