Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Княгіня

Сярэдняя: 4.3 (3 галасоў)
З-за непахіснасці крочыла ззаду, Змардаваная, згвалтаваная часам, Безнадзейная, але ж непаданая гаду, Цягнулася з тым, хто пакрыўдзіў, разам. Вольга Турмовіч. Мо, толькі дурань голасна заплача, Што мова памірае, што загіне: Яна не змардаваная жабрачка, А мудрая і вечная княгіня. У перлах вершаў, дыяментах прозы, У аксаміце Метрык і Статутаў - Смяецца над бязглуздзіцай прагнозаў Іюдаў і скуголячых манкуртаў. Яны памруць, а мова застанецца, Бо кожны здзек, бы лёд зімовы, стопіць. У нашай мовы велічнае сэрца, Яго яшчэ на сто стагоддзяў хопіць 16.04.2012 Air Max 1 Ultra Moire