Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Мара Скарыны

Сярэдняя: 4.4 (95 галасоў)
Марыў калісьці славуты Скарына, «Ціснучы» кнігі на мове бацькоў: Простаму люду ў роднай краіне Зробіць даступнай ён мудрасць вякоў. Толькі радзіму сваю ў ліхалецці Мара яго абляцець не магла: Білася роспачна птушкай у клетцы, Вочы ж бядоты сляпіла імгла. Думалі, згіне, як статак, нямое Племя пакорнае ў вечным ярме. Колькі іх мужных, што матчынай мове Шлях пракладалі і змёрлі ў турме!.. Ды разгулялася плынь веснавая — Змыла пакутнай няволі сляды, і ўстрапянулася мара жывая, і абляцела ўвесь край малады! Сталі даступнымі простаму люду Мудрасці скарбы са свету ўсяго — Каб ні ярма, ні імглы, ні аблуды Болей не зведала доля яго! Air Max 90 Ultra BR


А почему "каханне" ?

А почему "каханне" ?

вельмі прыгожы верш мне

вельмі прыгожы верш мне спадабаўся!!!

Гэта дужа добры верш, яки

Гэта дужа добры верш, яки пакидае добры настрой и имклива кранае кожны куток
сэрца. Адразу хачу сказаць вялики дзякуй Нилу Гилевичу за такия прыгожыя
творы и вершы и за то, што застались такия вяликия письменники на беларускай зямли.
Вельми цудоуна!