Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Тваiм...

Сярэдняя: 3.4 (7 галасоў)

Ты ўсе маўчыш...
А мне няма выратавання,
хоць i чакаю на "Чаму?" адказу звыш,
і галашу: "Прыйдзі, маё Ты Спадзяванне,
на крык душы! Яна знямогла ў пакаянннi!
Суцеш з'яўленнем! Датыкніся — i суціш!"

I не маўчы,
малю! Нiхто на гэтым свеце
як Ты не ўцешыць — аніколі, анічым.
Дазволь i мне падчас нападку беспрасвецця
ля ног Тваіх згубiць сябе, знайсцi i стрэціць
iстотай новай — вечным дзiцяткам Тваім.

Былога ж груз
адкiнуць прэч — "Даволi болю!".
I стаць жывым для добрых спраў, не для спакус —
i вольным жыць у неабсяжнай Божай волі:
не для сябе ўва ўсiм шукаць найлепшай долi,
а для другiх. I так любiць, як Ты, Iсус.

25.10.2018