Мы больш сваёй ахвярнасцю вядомы,
Мы, беларусы,
Мы — народ такі.
Ахвотна забываем, што мы,
Хто мы.
Згадаюць
Нашай памяці вякі!
Мы сціпласцю сваёй здаўна вядомы,
Саміх сябе хваліць нам не з рукі.
Хай слабакі
Аж падаюць ад стомы,
На плечы ўзяўшы
Пыхі мех цяжкі.
Мы ўсім сваёй гасціннасцю вядомы,
Надзейныя сябры і дружбакі.
I, госць, і падарожны ў нас
Як дома.
А злым і травы колюцца ў бакі.
Гатовы ўсё аддаць —
I тым багаты,
Мы, беларусы,
Мы — народ такі.
Што з краю небяспекі нашы хаты,
Пра гэта
He забудуць чужакі!
Паклон за верш!
Паклон за верш!
Классный верш)======ЪЪЪЪЪ
Классный верш)======ЪЪЪЪЪ
хороший
хороший
Вельмi падабаецца гэты
Вельмi падабаецца гэты верш,ды i наогул у Рыгора Барадулiна вельмi цiкавая тэматыка,i стыль напiсання!!!!!!!
я не пояла куда ударение
я не пояла куда ударение падает !пыхи мех цяжки!
Верш спадабауся!
Верш спадабауся!
Мы, беларусы, Мы — народ
Мы, беларусы,
Мы — народ такі.......
ужасно...
ужасно...
что конкретно?
что конкретно?
Не хвалі нас вельмі Рыгор –
Не хвалі нас вельмі Рыгор – бацька.
Не дурныя ж, ведаем мы кошт,
Праз які мы сталі малым брацем.
Праз пагоню пыхі.
Не праз брод.
Я думаю это стихотворение
Я думаю это стихотворение наиболее четко отражает нашу "белорусскую суть". Почему то на стихотворение "умом россию не понять...", всплывают в памяти именно эти строки "мы, буларусы, мы - народ таки".
САПРАЎДНЫ ВЕРШ!!!
САПРАЎДНЫ ВЕРШ!!!
Вельмі прыгожы і мілыгучны
Вельмі прыгожы і мілыгучны верш
цудоуна
цудоуна
Цудоўны верш!!! Мы -
Цудоўны верш!!! Мы - беларусы, мы народ такі!