Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Мы споведзь падзялілі на дваіх

Сярэдняя: 4.3 (9 галасоў)
Прыходзіць час, калі праз позірк чалавечы, Блакітнасць неба можна паглядзець, Празрысты ён становіца, дарэчы, І застывае на табе як медзь. І ў позірку пастылым і халодным Я адчуваю ўвесь прокляты адчай: Душа ў чалавека, што галодны У далёкай цемры леса воўчы лай. І родным стаўшы чымсці, добрым , светлым, Становішся і чорнаю вадой, У якую паглядаючы с надзеяй, Скідаюць людзі цяжкі грэх свой … або твой І вось - ты - крытык самы важны! І толькі для цябе жывуць! І кожную хвілінку з рання і да рання Цябе чакаюць,любяць, б’юць у грудзь, Даказваючы моц і вартасць намаганняў Пачаць “з нуля”, зрабіць па-новаму жыццё … Алтын –цана падобнаму прызнанню, Не вернішся назад,з табой усё “тваё”: Грахі і перамогі,слёзы болю, Як панцыр -не адкінеш так зараз. І споведзі тваёй,б’е рэхам пульс у скроні: “Тваё”, што стала “маім” ураз… …Прыходзе час, калі празрыстасць Заўважыць можна і ў вачах маіх. Нам ёсць цяпер чым ганарыцца: Мы споведзь падзялілі на дваіх… Nike Shoes


1 бал за стараннасць, за

1 бал за стараннасць, за рыфмаванне

Якая ж грэшніца, ты Ганка? Ты

Якая ж грэшніца, ты Ганка?
Ты падзяліла грэх, а не віно.
Але ўскрыжыла...
й мне не з ранку.)
Вялікі дзякуй і за то.