Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

На мінскім прыпынку

name, 'taxonomy/term/'. $term->tid, array('attributes' => array('class' => 'tagadelic level1')))." "; } } if ($out != "") $out = '
'.$out.'
'; print $out; } ?>
Сярэдняя: 5 (1 голас)

Развітацца з табой ніяк не магу,
У грудзях сэрца б’ецца балюча.
Да цябе я зноў бягу і бягу,
Быццам промень ад сонца пякучы.

Я лячу ад цябе ў праціўны мне бок,
Я к таўстому шклу прытуліўся.
Я шапчу ў цішыні, у душы крычу быццам воўк
Аб аўтобуса шкло я разбіўся…

Мне не хочацца бачыць ні цемру, ні свет,
Адарвацца адгэтуль я моцы не маю…
Сонца ззяе так ярка ў дзень, у абед,
А я бачыць яго не жадаю…