Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Пачатак

Сярэдняя: 3.2 (6 галасоў)
Вядома, для таго і ніва I для таго імпэт і пот, Каб потым абшчадрыла жніва I адпаведна — умалот. Я сам як быццам хлопец наскі, I, моц адчуўшы у плячах, Я не адны на полі краскі Жнівом гарачым прыкмячаў. I на траве расісты россып He для акрасы быў тады, Як паспяваў ступою ў поступ Мужчынскай дружнай грамады. I той парою сенакоснай У перакур у халадку Наўрад ці надаваў сур'ёзна Значэнне нейкаму радку. Я шанаваў з касой сваяцтва, I пеклаванне, і прыпар. Было мне другасным мастацтва, А першым — сотка і гектар. Але паглядваў хітравата Знячэўку Хведар ці Панас: Маўляў, вылазь з мужыцкіх спратаў, Такі, як ёсць, ідзі да нас. Намёк балючы, хоць тактоўны: Маўляў, праз сем сваіх патоў Усё ж для еднасці працоўнай Ты не гатоў і не гатоў. Маўляў, касьба — яна не штука. Загасцяваўся ты ў гасцях. Маўляў, інакшая навука Ў цябе і ў думках, і ў касцях. Зямлі — зямное, неба — небу, Што маеш, ты і даражы. Ты нам пра Пушкіна што-небудзь, Ты нам пра Коласа скажы!.. О гэты лад і склад гаворкі — У іх і мудрасць, і наіў! Але ж і як было мне горка, Як я няўмела бараніў Сваё не тое каб і права — Жаданне хоць, памкненне хоць! — Сказаць: вось тут мая ўся слава, Другая — хочаш, не прыходзь! І што мне, бацюхны вы светы, Калі на радасць ці бяду Я, можа, не радкі — куплеты, Як вы сказалі тут, складу... Так думаў я. Дзядзькі маўчалі. Над пожняй бусел веславаў. А я ў сумненнях і адчаі Насустрач лёсу адплываў.Adidas NMD Boost