Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Палёт

Сярэдняя: 4.3 (57 галасоў)
       Дакуль мне яшчэ трываць?

       Птах, з якім я лячу праз імглістую
бездань часу, з няволі — у вызваленне,
са скрухі — у радасць, з цемры — у светлы-
ню, паварочвае да мяне галаву і кажа:
       датуль, пакуль хопіць часу,
       датуль, пакуль хопіць цябе самога,
       датуль, пакуль хопіць нас...

       Я кармлю птаха сваім целам,
       паю сваёю крывёю
       і перастаю ўжо адрозніваць, дзе ён,
а дзе я, а дзе час...

       Усё загойваецца на мне маё цела,
       усё аджывае ўва мне мая кроў,
       усё патрабуе птах сабе новай ежы,

       і ўсё доўжыцца праз стагоддзі наш не-
рухомы палёт.


классный стих. с глубоким

классный стих. с глубоким смычлом как и все стихи автора. я так понял, что смысл стихотворения в испытаниях, которые нам преподносит жизнь, и автор хочет нам сказать, чтобы мы не сдавались до последнего.