Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Прыходзь!

Яшчэ не ацэнена
Апошнім часам, па вясне, Чакаю ўсё часцей, Калі салоўка распачне Свой спеў – чысцей, чысцей! І ненарокам падштурхне Ўспамін пра маладосць, Калі мурашкі па спіне, Ад пацалунка – млосць. А памяць – скнара пры казне, Напэўна, з варажэй – Шчыруе зелле ў чыгуне, Падкідвае дражджэй. І вось аднойчы палыхне Забытае стакроць: "Прыходзь увечар да мяне, Бацькоў няма – прыходзь!.." Вясна пяшчотай ахіне. Каторая з начэй Да ранку вочы не самкне. Прыпомніцца ярчэй… Паўмесяц, быццам у паўсне, Сузор'яў пазалоць. Шалеў салоўка пры гумне І вар'яцела плоць. Агеньчык – знічкаю на дне Збянтэжаных вачэй, І шэпт у травеньскім акне: "Хадзі ка мне хутчэй!.." Я зноў у месячным чаўне Вандрую ў тую ноч. У першароднай белізне Квітнеюць дрэвы ўзбоч… Хоць сёння скроні ў сівізне, Мінулае бліжэй. Як тая вытрымка ў віне, З гадамі – даражэй. Усё калісьці праміне – Не ўхопіш за аброць. Прыходзь, каханне, да мяне, Ну хоць у сне – прыходзь! Air Jordan VII 7 Retro Championship