Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Словы жудасна паміраюць...

Сярэдняя: 5 (23 галасоў)
Словы жудасна паміраюць, Патухаюць, як светлякі. Забываюць іх, не паўтараюць І газеты, і языкі. Толькі недзе ў далёкай вёсцы З плёску рэк і шуму лясоў Узляцяць, як забытыя вёсны, Салаўямі на сто галасоў. І ажно перахопіць дыханне, Як у словах пявучых зноў Затрапеча чыёсьці каханне, Запульсуе гарачая кроў. Ды цяжкім, раўнадушным нарогам Іх завальвае час і быт. І здаецца, не словы – народы Адыходзяць моўчкі ў нябыт. Немата ім сціскае грудзі, Заціхае самотны ўздых... Людзі! Людзі! Ну што ж вы, людзі, Не ратуеце, родных, іх?..NIKE AIR FORCE