Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Спатканне

Сярэдняя: 4.2 (9 галасоў)
Цярпліва ён чакаў дзяўчыну. Дубелі пальцы на руках. “Як здарылася?гэта ж дзіва! Спазніцца можна на гадзіну, Але ж не ў гэткіх маразах!” Пачаў скакаць наш хлопец ,грэцца, Прыдумаў, што ўжо скажа ёй, А сэрца ў хваляванні б’ецца. Спазненне ёй даруе сэрца, Але ж холодна тут зімой. “Даўно чакаеш?” – хлопец чуе. “Яна ПЫТАЕ? Вось дзяўчына!” Ужо словы крыўдныя гатуе, Пра тое колькі тут “сумуе”, Але ж сварыцца немагчыма: “Даруй мне, любы, за спазненне. Даруй, что атрымалася ў нас так. ”Як на вачэй тых зіхаценне Сварыцца можна хоць імгненне? Абняў дзяўчыну наш юнак. Спазніцца можна на гадзіну, І болей можна празяваць… Але ж ці не шкада гадзіны З каханым разам вам, дзяўчыны? Час гэты трэба зберагаць… Air Jordans