Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Сустрэча

Сярэдняя: 4.3 (3 галасоў)
Не ўпікай мяне тым, што не маю я мудрасці, што жыву нелагічна звышадкрытай душой. Можа, я сапраўды натварыла шмат дурасці, часцяком маім сэрцам валодаў не той, не таму закаханая я пісала санеты, не таго абдымала я ля апошняй мяжы, не за тым бегла босая напрасткі на край свету. А чаму ты не побач быў? Дзе ты быў адкажы? Мо шукаў дзесьці там меркантыльную, мудрую, беззаганную, верную, што чакае цябе? Адшукаў? Атрымаў? Адчуваю я скураю, што дарма траціў час, раз прыйшоў да мяне. На парозе не стой з галавою паніклаю. Хочаш кавы, гарбаты, а мо - каньяку? Быць з табой без цябе за стагоддзе прывыкла я. Хочаш, дранікаў з мясам для цябе напяку? Пачастую цябе бульбяной перапечкаю, раскажу, як жыла без цябе гэты час. А мо лепш памаўчу. Хай цвыркун нам за печкаю заіграе на скрыпачцы Маладзечанскі вальс. Racing Archives