Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Тчэ палатно жыцця...

Сярэдняя: 4.4 (5 галасоў)
Тчэ палатно жыцця… Цяпер у школу ходзім толькі ў госці, Разбурыў час у маленства наша мосцік, Вядуць туды ўспаміны-сны упарта. Зноў школьніцаю хочацца прачнуцца, У клас знаёмы да сяброў вярнуцца, Дзе кожнага сустрэне свая парта. Забыўшыся пра модныя прычоскі, У снах хачу я банты ўплесці ў коскі І ў школьную сукенку апрануцца. Хачу гуляць на шумных перапынках, Што прабягаюць, як адна хвілінка, Шмат аддала б я, каб туды вярнуцца. З настаўнікаў убачыў хтосьці першы, Як я на алгебры пісала вершы. За даўні грэх прашу мяне прабачыць. Тады паэткай хлопцы ахрысцілі І доўга той мянушкаю дражнілі. Ніхто не мог мой шлях тады прадбачыць. Тчэ палатно жыцця мой лёс на кроснах, І вось мінула двадцаць зім і вёснаў, Як баль свой выпускны мы адзначалі, Як плакалі ў сукенках сваіх белых, І хлопцы суцяшалі нас няўмела, Як разам усход сонца сустракалі. Раскідала жыццё нас па ўсім свеце, У кожнага растуць свае ўжо дзеці, Настала ў школе іх пара вучыцца. Яны яшчэ ўсяго не разумеюць І шанаваць, што маюць, не умеюць, Ды сон такі пасля і ім прысніцца. 1996 г. adidas