Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

школа

Сярэдняя: 4.2 (6 галасоў)
Апошні званок Няўмольны рух жыцця і хуткаплынны. Вось і для вас прыйшоў расстання час. Хвалюючыя ціхія хвіліны Яшчэ ўспамінам вернуцца не раз. У кожнага свае былі сцяжынкі Да роднай школы ад бацькоўскіх хат. Цяпер і вы не хлопчыкі, дзяўчынкі, А выпуск школы з юнакоў, дзяўчат. Дзяцінства больш не вернецца ніколі— Пераступілі вы яго парог. І гэты ранак развітальны ў школе Успомніцца на тысячах дарог. Званок апошні сэрца ўстрывожыць І адаб’ецца смуткам у вачах. З дзяўчынак хтосьці і заплача можа— Зусім не так, як плачуць па начах. Наперадзе іспыты, хваляванні І баль, што пройдзе праз усё жыццё. І будуць зноў сустрэчы і расстанні, І светлага кахання пачуццё. Усё будзе, толькі вось у школу Не давядзецца болей вам хадзіць І ранцы па апаўшым лісці долу З сабою будуць іншыя насіць. Настаўнікам свой “дзякуй” развітальны. Вам шмат разоў захочацца сказаць. На балі з імі да зары світальнай Вы будзеце спяваць і танцаваць. Святлеюць ад усмешак добрых твары. Як многа сёння кветак і гасцей! Хай збудуцца надзеі ўсе і мары. А ў школу ўсё ж прыходзьце вы часцей. 1998 г. Mens Trainers


Сярэдняя: 2 (2 галасоў)
Апошні званок Час расстання са школай прыйшоў, Мноства кветак, усмешак і сонца, Хваляванне шчымлівае зноў— Не бывае дзяцінства бясконцым. Вось і вырас другі мой сынок, Хай пашчасціць з дарогі не збіцца, Каб пачуць зноў апошні званок, Я адклала сустрэчу з бальніцай. Зноў юнацкай вясны карагод, І чырвоныя, сінія стужкі. На іх надпіс—2000 год, А вакол заліваюцца птушкі. Я хвалююся, любы сынок, Бо павінна з табой развітацца. Ты святкуй свой “Апошні званок”, Я ж пайду да хірургаў збірацца 2000 г. Nike Zoom Vomero 14


Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)
Ёсць два будынкі ( Хатыніцкай СШ—135 год ) На скрыжаванні нялёгкіх жыццёвых дарог Ёсць два будынкі, якія душу саграваюць, Родная школа і бацькавай хаты парог, Яны нас праводзяць, яны нас заўсёды чакаюць Родныя сцены захоўваюць нашы гады, Рэха маленства нас радасным смехам вітае, Тут і юнацтва пакінула ў сховань сляды, Вось і яно нас усмешкамі зноў сустракае. Колькі вятроў прашумела, растала снягоў, З часам мяняліся твары, законы і кніжкі, Вераснем кожным нясмела прыходзяць ізноў Дзеці, пакінуўшы дома і лялькі, і “мішкі”. Ім яшчэ ўсё незнаёма, яшчэ прывыкаць Прыйдзецца доўга і плакаць, напэўна, таксама. Ведаю, будуць як дома сябе адчуваць, Ведаю, будзе настаўніца ім другой мамай. Звернем на сцежку ад нашых жыццёвых дарог Мы да будынкаў, якія душу саграваюць, Родная школа і бацькавай хаты парог Там нас сустрэнуць і там нас заўсёды чакаюць. 1999 г. sneakers


Сярэдняя: 3.5 (12 галасоў)
Каб вярнуць тыя часіны, Як вучыцца не хацеў, То цяпер ўжо, магчыма, На заняткі б я ляцеў. Вочы вылупіўшы б слухаў Як лічыць i як пісаць. І ў дзверы бы не грукаў Іншых каб не "даставаць". З Шатэлье і Муассанам Рэакцыйна бы ўзлятаў. З Піфагорам бы аддана Усе вуглы павымяраў. Разам з Далем патлумачыў Я б Ефрону, што цяпер Ўжо мангол, татар не бачыў, Але вельмі бы хацеў. А Францішак бы Скарына Мае вершы "штампаваў". І Шагал яго за гэта На сцяне б намаляваў. Дапамог бы Галілео Вочы ўзняць мне ў гару І адразу б зразумеў я, Што вярнуць час не магу. Adidas Alphabounce Boost