Цёплы вечар, ціхі вецер, свежы стог
Улажылі спаць мяне вы на зямлі.
Не ўстае стаўпом пыл светлы ўздоўж дарог,
Ў небе месяца праглянуў бледны рог,
Ў небе ціха зоркі расцвілі.
Заварожаны вячэрняй цішынёй
Я не цямлю, дзе рука, дзе галава;
Бачу я, з прыродай зліўшыся душой,
Як дрыжаць ад ветру зоркі нада мной,
Чую ў цішы, як расце трава.
Для мяне - гэта самы лепшы
Для мяне - гэта самы лепшы беларускі верш, які я калі-небудзь бачыў.
Колькі пачуццяў утоена толькі ў гэтых двух слупках. У мяне мароз па скуры .. Вельмі пранімае.
а де водгук?
а де водгук?
норм
норм