Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Вёсцы Краснае, дзе прайшло маё дзяцінства і юнацтва.

Сярэдняя: 4 (15 галасоў)

Праз многія мае гады
Я зноў вяртаюся туды,
Ў вёску родную маю
Я мару споўніла сваю.

Дарогі нет, я еду полем
Качаюць дрэвы сваім голлем.
І быццам кажуць мне яны
Памерла вёска, без вайны.

Стаяць знаёмыя мне хаты
Нібы старэнькія салдаты.
Ў паношаных сваіх шынэлях
Як шапкі, крышы на бікрэнях.

Стаяць і плачуць без спадарства
Было дзяцінства тут як царства.
Было прыбрана, ўсё цвіло
Стаяць без вокан, як дупло.

Бяз слёз глядзець няможна тут
І сэрца шчэміць, тут Божы суд.
Жылі калісьці ўсе мы бурна
Хадзілі ў госці-жылі дружна.

Вось цётка Лёня тут жыла
Там хата Анфіш была.
Жылі бацькі за вёскай Іры
Квітнеў вясною сад Глафіры.

Расцілі лён, кавалі кузні.
І гуртам мыліся ўсе ў лазні.
Няма бацькоў, пустыя хаты
І не рагочуць больш рабяты.

Памерла вёска, ў чым прычына?
Ўсе хлопцы ў горадзе і дзяўчыны.
Больш майго хатнішча няма
На месцы тым расце вярба.

Няма садоў,няма сцяжынкі
Дзе ножкі бегалі дзяўчынкі.
Баліць мне сэрца нету сіл
Стаю сярод быццам магіл.

Сяляне ў могілках ляжаць
А дзецям некалі прыязджаць.
Вось і загінуў родны кут
Мы не хацелі жыць больш тут.

Хацелі лёгкай долі дзеці
Шмат такіх вёсак у белым свеці.
Свае забыўшы карані
Адкуль з'явіліся і як жылі.

І не здабыць нам долі зноў
Фамам не памятаючым каранёў.
Можа патрэбна абярнуца
І ў вёску родную вярнуца!?

Лілія Воранава (Журавінка) 13.04 2020г.