Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Вяснушкі

Сярэдняя: 5 (3 галасоў)

Вяснушкі

Ванюшу-цэлых шэсць гадоў,
І хутка ўжо за парту
Таму ён гэтак ручніком
Свой тварык трэ ўпарта.

Твар ад старання аж гарыць.
І не стрывала маці:
“Ну, колькі можна яго мыць?
Бяжы, чакае брацік”.

Ды слёзы пырснулі з вачэй
Віхрастага Ванюшкі,
І засвяціліся ярчэй
На тварыку вяснушкі.

“Іх не было раней ў мяне,
Хто, мама,так пажартаваў?
Падкраўся ціхенька і ў сне
Мне твар увесь размаляваў?

Зірнула маці на малога:
“Такой бяды…Чаго панік?
Насыпаў зерня залатога
Табе на носік сакавік.

Ён залацінкі дорыць дзецям,
Каб весялей было на свеце.

1986 г.



ну, й чаго та паляшучка Піша

ну, й чаго та паляшучка
Піша - чыста з Мінска быццам?
Ці й няма ні ў таткі мовы
Дэсь пад Пінскам гыньшый Мышцы?

Паважаны Васіль, добры дзень.

Паважаны Васіль, добры дзень. Я жыву ў самай глыбінцы Палесся (Ганцавіцкі раён) і ў паўсядзённым жыцці карыстаюся мясцовай мовай-трасянкай. Вершы пішу на любай беларускай мове, а таксама і на мове суседзяў--рускай. Не ведаю, чаму Вам гэта не спадабалася. Хіба ведаць родную мову могуць толькі ў Мінску? Я вучылася ў беларускамоўнай школе, ці гэтага не дастаткова, паважаны?

Ніна Кавальчук