Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Выйшлі пагуляць

Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)
Ужо колькі гадоў раслі хвойкі за недабудаванымі дамамі. Штогод на іх вырастаў паясок новых галінак. Гэта важна, бо год — вялікі час, значны жыцця ўрывак. Лёгка па новых галінках палічыць, які ўзрост маладых хвоек, што сталі любімымі для варон і соек. Прыгожыя хвойкі, адно занадта калючыя: што ні дрэўца — вожык лёг на свой мяккі ложак... Вожыкі кусючыя! Пайшоў снег і — як на грэх — захутаў вожыкаў у беліва коўдры-кудзелі... Сонца свеціць. Дзеці снегавіка лепяць. Гляджу на дзяцей і хвойкі любуюся імі, як вожыкамі малымі. Air Jordans